پلاك80

Human!

blindday — Mon, 23 Jan 2012 17:59:34 +0000

1.آدم نبايد بلوف جنمي رو كه نداره بزنه؛ مثه اينكه آدم نبايد به خاطر نمره به استادش دروغ بگه
2.دوست دارم بدونم هنوزم اگه شبا تو جاده كاج -چوكا- با محمد قدم بزنيم، چراغا خاموش روشن ميشن
3. صلاح نيست كشش دهم اين پست را….اما كاملش مي كنم همين روزها!

مادر شب ها نمي خوابد!

blindday — Tue, 17 Jan 2012 21:46:56 +0000

اين كار هميشگي شه! سرش رو مي ندازه پائين و مي آد تو، بدون اينكه حرفي بزنه! هر چي بهش ميگم آخه مرد يه ياالله ي يه سرفه اي يه هاني؟! نمي گي شايد يكي اين جا باشه كه تو نبايد ببينيش! اما كو گوش شنوآ… يه باره مي آد وميره سمت اتاق و لباسش رو عوض ميكنه اصلاً هم واسش مهم نيست كه كسي تو اتاق هست يا نه؟ خيلي ببخشيدآ؛ شما هم برادر من اما من ميگم شايد يه نامحرمي يه بچه اي… خودتون مي دونيد ديگه اما اون بي خيال اين حرفاس ولي …- كمي مكث مي كند از روي شرم سرش را به زير مي آورد و آرام ادامه مي دهد- شوهر خوبيه!-سرش را با تاكيد تكان مي دهد و محكم تر از قبل مي گويد- شوهر خوبيه برام.

هميشه دست پر مياد خونه! آقام خدا بيامرز-صلوات مي دهد و بعد از كمي مكث- هميشه همين جوري بود، دستش پر بود، نور به قبرش بباره، درسته كه واسه ننم كج خلقي زياد داشت اما يه مرد كه اين جوري باشه…

—————————————————————-

پي نوشت؛

1. قسمتي از داستان كوتاه ((مادر شب ها نمي خوابد!))

2. بعضي آدم هارو نميشه تو خودت بكشي؛ بايد بالاشون بياري!

اي جان من، بي تن مرو!

blindday — Sun, 15 Jan 2012 16:27:17 +0000

————————————————————————————

پي نوشت:

1. اون دختره!! من ميدونم كه بهت مي گم اما مي دونم كه…سرد مي شوم!

2. جاگذاشتم خودم را كنار تخت يك نفره سبز!

3. فيلمنامه ام بزودي فيلم مي شود و من آن قدرسردم كه هيچ حاليم نيست…هيچ!همين چند ساعت پيش دانستم!

4. از اين راه رو يك نفر رد شده؛ كه عطرش همونه كه تو ميزني…

آدم خيلي بد است!

blindday — Fri, 18 Nov 2011 14:35:30 +0000

آدم خيلي بد است كه منتظر باشد آن موقع به اين فكر مي كني كه انگار همه چيز با تو سر جنگ دارند و مي خواهند به سخره بگيرندت فرقي نمي كند يكي از همين آدم هاي همين حوالي باشد يا يك سطل زباله ي بي مصرف كنج اتاق! اين جور وقت ها آدم بايد خيلي حوصله كند اما…

گاهي وقت ها حوصله ي هيچ چيز را ندارم، نمي دانم چه كار دارم چه بايد بكنم و فقط گوشه اي مي نشينم و به هيچ فكر مي كنم، نفس هايم را مي شمارم تا مدتي مي گذرد و از جايم بلند مي شوم و قدم مي زنم از اين سمت اتاق به آن سمتش ده، بيست، پنجاه دور رفت و برگشت يا شايدم بيشتر البته هميشه آن اوايل سعي مي كنم قدم هايم را بشمارم اما بعدش حسابش از دستم در مي رود و حسرت مي خورم! حس جالبي دارد اين حسرت ها برايم! -12:30 ديشب بهانه اي ديگر داشتم براي نشمردن هايم! شماره بيست و پنج بودم كه احسان تماس گرفت و گفت با سجاد و ديگر هم خانه ايشان-كه اسمش طبق معمول يادم رفته است- رفته است بيرون و به ياد من افتاده و … او دلش گرفته بود اين را خيلي راحت مي شد فهميد مثل من و خيلي هاي ديگر كه ديشب دلشان گرفته بود و حوصله ي كاري را نداشتند و منتظر بودند.-.

بعدش راديو گوش مي دهم و شايد هم با گوشي ام ور بروم اما سرانجام همه ي اين بي تابي ها مشترك است در تمام اين روزها برايم، بايد بنشيم گوشه اي و صبر كنم تا كسي بيآيد و عطري، يادي، آغوشي بيآورد برايم…همان كه هيچ وقت نيآمد!

آدم خيلي بد است كه منتظر باشد…

———————————————————–

پي نوشت:

1.دلم تنگه دروغ آته!

2.فرقي نمي كند كدام فصل باشد، فرقي نمي كند آسمان آبي بيكران داشته باشد يا تيرگي ابرهاي خشمگين را، فرقي نمي كند كدام وقت باشد يا در كجا باشد عصر جمعه هميشه همان است كه بوده و فكر مي كنم هم خواهد بود!

3.ما مردان قرباني هاي پيش داوري به حساب مي آئيم، در صورتي كه اگر زني تصميم بگيرد با هر مردي هم بستر شود، از هر ديواري بالا مي رود، از هر مانعي مي گذرد، همه ي برج و بارو ها را با خاك يكسان مي كند، همه ي جنبه هاي اخلاقي را ناديده مي گيرد، حتي خدا را هم فراموش مي كند و از خشم او نمي ترسد!!!(عشق سالهاي وبا-گابريل گارسيا ماركز))

يك دم

blindday — Wed, 16 Nov 2011 16:10:50 +0000

یک دم ،

فقط یک دم حس می کنی که در این دنیا تنهایی ؛

و برای “همیشه” تنها باقی خواهی ماند .

والتر بنیامین

————————————————————–

پ.ن 1. اين روزها كه مي گذرد فقط مي گذرد! اصلاً هوش و حواسي ندارم اين روزها؛ همين امروز صبح دو ساعت را بين خيابان ها چرخ مي زدم و اين طرف و آن طرف مي رفتم اما يادم نيآمد چه كاري داشتم حتي حالايش هم نمي دانم صبح براي چه دو ساعت تمام شهر را قدم زدم! دو ساعت تمام…چه كار داشتم! هااااي كسي مي داند؟

پ.ن2. زندگي يه جمله است پر از جاي خالي هايي كه جواب همه شون نوك زبونته! همشون!

پراکنده نویسی!

blindday — Wed, 02 Nov 2011 15:12:44 +0000

1.امروز تو کلاس استاد به محمد و من گفت از کلاس برید بیرون! این اولین تجربه ی دانشگاهی ما در این زمینه بود و البته تنها کاری که در این مدت انجام نداده بودیم البته خاطره خوبی بود اما اگه من جای استاد بودم هفته ی قبل می گفتم برید بیرون نه این هفته که زیاد نخندیدیم!
2.بچه ها وقتی آمدند بیرون سعید سمت محمد، یاسی و من که گوشه راه رو ایستاده بودیم آمد و گفت:
-وقتی استاد بهت گفت برو بیرون گفتی ((چشم)) خیلی باحال بود!
-خب می دونی که من هیچ وقت کم نمیآرم!
-آره قبول دارم کم نمیاری اما یه جا کم آوردی! بگم؟
از اینکه این گونه با من صحبت می کرد متعجب بودم و تصدیقش کردم تا ادامه بدهد…
-ببین تو تو زندگیت کم آوردی…
راست می گفت، من در زندگی ام کم آورده ام خیلی چیزها را اما تا انتهای من راهی نماده این را سعید نمی دانست و کسی هم نمی داند!
3.صبح به محمد گفتم چی کار کردم و تلخ خندید! کم پیش اومده اینجوری بخنده و هیچ نگفت تا این که عصری گفت کار جالبی کردی رفتی…
—————————————————————–
پ .ن
1. درد داشتن درد دارد، درد دارد، درد!

یه حرفائی…

blindday — Thu, 20 Oct 2011 17:26:06 +0000

دنبالت میام

با یه چتر خیس
رد پای تو

توی جاده نیست…

متاسفم

blindday — Fri, 14 Oct 2011 09:48:20 +0000

- می توانم از شما سوالی بی جا بکنم؟

- البته؛به شرط اینکه سنم را نپرسی!

- این مرض را دارم که حرفه ی مردم را از اشیاء درون خانه یشان حدس بزنم، ولی در اینجا موفق نمی شوم! شغل شما چیست؟

- پسر جان، من فاحشه ام. یعنی دیگر از قیافه ام پیدا نیست؟

- متاسفم!

-این من هستم که باید متاسف باشم…

اتومبیل مشکی(ماریادوش)؛ گابریل گارسیا مارکز

عطر

blindday — Sat, 17 Sep 2011 20:11:31 +0000

شش سال بیشتر ندارد و وقتی می آید خانه یمان تمام وقت کنارم می نشیند، نقاشی می کشد، صحبت می کند و شعر می خواند! وقتی نقاشی می کشد به او خودکارهای رنگی می دهم اما همیشه غصه می خورد که چرا من مداد رنگی ندارم و وقتی می گویم درسم تمام شده و دیگر مدرسه نمی روم شانه هایش را بالا می اندازد و جوری به من می فهماند که نمی داند از چه صحبت می کنم. نقاشی هایش که تمام می شود می گوید بیست بگذار و بنویس آفرین دختر خوب و نازنین و… وقتی می نویسم خوشحال می شود، می خندد و می برد به همه نشان می دهد نقاشی و نمره اش را و بعد از تایید گرفتن از همه با خوشحالی بر می گردد و آن را بر دیوار اتاق می چسباند و می گوید: میبینی همه اینا رو من کشیدم و زدم رو دیوار خوشگل بشه! و می آید محکم در آغوشم می گیرد و فشارم می دهد و تمامش را به من هدیه می دهد!
دیروز وقتی آمد و کنارم نشست، عطر کَس دیگری را نیز با خود آورده بود که تنها من او را می شناختم؛
-امروز عطر نزدی؟
-چیه!؟ بوی بد میدم یا اینکه …
نمی گذارم ادامه بدهد جمله اش را و می گویم: من اینو نگفتم!؟!
-می دونم دقتت زیاده لازم نیست ثابتش کنی! هر وقت عصبانی هستم عطر نمی زنم! همینه…تو جدی نگیر!…
وقتی نقاشی اش تمام شد برایش نمره نگذاشتم و فقط نوشتم که: آفرین دختر خوب و نازنین فرشته ی روی…پرسید چرا نمره نذاشتی گفتم: دیوار رو نگاه کن همه نمره ها رو دادم بهت، نمره هام تموم شده! -دلم نمی خواست به او نمره بدهم می خواستم این روز و عطرش را با نقاشی اش به خاطرم بسپارم – سرش را تکان داد و گفت خب پس بیا بریم به مامانم نشون بدم در آغوشش گرفتم و…
این عطر که میزنی!
همین عطر که می زنی …

————————————————————–

1. گاهی وقت فقط یه حس بهت میگه اتفاقی افتاده واسه کسی؛ از این حس می ترسم! همیشه واقعیت داشته برام، آخریش همین چند روز پیش بود!

لبخند

blindday — Thu, 04 Aug 2011 22:43:03 +0000

بعضی آدم ها طوری اشک می ریزند که نمی توانی دلداریشان بدهی یا سوالی بپرسی ازشان راحت تر بگویم شهامت نزدیک شدن به آن ها را نداری، نه به خاطر ترس و شاید سرزنش از او بلکه فقط و فقط به خاطر چشمانش که ابر بهاری شده اند و می بارند! این جور آدم ها وقتی اشک می ریزند انگار یک قسمت از بدنشان را از غم و غصه و درد و افسوس از خودشان جدا می کنند، تمام بدنشان می لرزد، با خودشان حرف می زنند- کافی است فقط چند دقیقه پای صحبت های زیر لبیشان بنشینی تا تمام ماجرای اتفاق اقتاده برایشان را دریابی حال چه غریبه باشی و چه آشنا، لحظه ای سکوت می کنند و لحظه ی دیگر خون می بارند، می خندند میان ناله ها یشان، آن وقت است که فکر می کنی تمام شده و می توانی درآغوششان بگیری و دلداریشان دهی تا آرام شوند اما بعد از مدت کوتاهی که به یک دور خیره می شوند از نو شروع به زاری می کنند این بار باشدت بیشتری… آن ها فقط خودشان باید آرم شوند و کسی نمی تواند کمکشان بکند اما فکر می کنم اگر کنارشان بایستی احساس امنیت می کنند و زودتر خوب می شوند.

من هیچ وقت او را ندیده بودم و دیگر هیچ وقت هم نخواهم دید اما نمی دانم چرا کنارش ایستادم تا گریه هایش تمام شود و وقتی نگاهم کرد لبخندی زدم و رو به رویش نشستم تا صبح شد…