من هنوز آدم بزرگ نشده ام؛ اين را مادرم مي گويد؛ او معتقد است يك پسر زماني مي تواند قاطي آدم بزرگ ها شود كه درسش را تمام كند و بعدش برود سربازي و با اين حساب من حداكثر يك سالي زمان دارم كه آدم بزرگ نباشم!

البته من  معناي درست و حسابي اين <<آدم بزرگ>> را نمي دانم و فكر مي كنم هيچ وقت هم نخواهم دانست! تا يادم نرفته اين را هم بگويم كه من قبل ها فكر مي كردم آدم بزرگ كسي است كه بتواند راي دهد يا تنهائي برود مسافرت يا چه مي دانم برايش مهم باشد قيمت گوجه فرنگي اين هفته 500 تومان زياد شده يا صف نانوائي شلوغ بوده يا هر چيزي شبيه به اين!

اما حالا هيچ كدام اينائي كه فكر مي كردم را درك نمي كنم ديگر!چه دنيائي عجيبي دارند اين آدم بزرگ ها….

—————————————————

1. چه داغي بود بوسه هايت بر پيشانيم… تاريخ را نوشته اي ديگر!؟

Advertisements